Ingrediënten voor een andere wereld

Uit stof geboren
Een paar dagen geleden werd ik wakker met de zin “uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij wederkeren”. Onder de douche viel me in dat we veelal aan de aarde denken bij het woord “stof”. Voordat ik mijn haren had uitgespoeld besefte ik dat ik die dag wakker was geworden met het inzicht dat we uit de kosmos komen, en weer terug zullen keren naar het stof van de kosmos. En aangezien we allemaal uit diezelfde stof zijn gemaakt, van mineraal tot plant tot dier tot mens, zijn we allen één.

Mijn hoofd zit zo in elkaar dat ik dan -opnieuw- “zie” waar ik al net zolang mee bezig ben het “te vatten” als ik hier in dit velletje besta. We hebben sterrenstof in ons, allemaal, of we dat nu weten of niet, en trillen mee met het stof waaruit de kosmos bestaat. We zijn met elkaar verbonden of we dat nu voelen, weten of niet. In die veilige badkamer is alles helder: we zijn allemaal gelijk, we zijn allemaal een, onze bron is dezelfde waar we ook leven, alles is goed zoals het is en na onze dood keren we terug naar de bron.

Voordat ik mijn eerste koffie drink, “valt” me nog meer in. Het leven hier op aarde is één groot “ervaren” van stof te zijn op aarde. Het “leven in dit velletje”. En ik vraag me –opnieuw- af of we ons leven anders zouden inrichten als we allemaal (weer) zouden (gaan) weten en/of ervaren dat we uit dezelfde stof geboren zijn? Is dat wat nodig is om een andere samenleving op te bouwen?

Op dit moment lijken we bezig ons alleen en afgescheiden te voelen en van daaruit te handelen. Velen hebben een vaag verlangen, we lijken iets te missen maar we weten vaak niet eens meer wat het is dat we missen. Waar we heel goed in zijn geworden is ons steeds verder af te bewegen van die eenheid. We maken oorlog, richten onze (financiële, economische en sociale) systemen in met een minimaal besef van dat wat écht van waarde is en bevechten elkaars aannames en perspectieven en dat waarin ieder van ons (vaak heilig) in gaat geloven. We zoeken houvast. In religie, de kracht van het denken of welke vorm van spiritualiteit dan ook. En wetenschappers proberen soep te maken van dat wat ze weten.

Soep
Dat woord “soep” viel me in omdat de gedachte aan mijn vader opkwam. Hij had namelijk de gewoonte in de beste restaurants goed te proeven wat hij at en dan aan de kok te ontfutselen of het klopte. Meestal vertelden ze hem net niet alles (ja, nee, zou kunnen). De gerechten die hij thuis namaakte smaakten zeker heerlijk, maar waren toch telkens een soort persoonlijke interpretatie van hetgeen we in het restaurant zo genoten hadden. Hij kende gewoonweg niet alle ingrediënten.

Zo lijkt me dat ook nu het geval: we kennen domweg nog steeds niet alle ingrediënten van het verhaal. En toch, hoe komt het dat ik van binnen “Weet” (en voel) dat er geen “ander” is en we allemaal één zijn? Is dat een verworvenheid, een oorspronkelijk “gevoel” of ben ik geraakt door de groeiende inzichten uit de kwantummechanica, chemie , biologie en genetica? Hoe komt het dat ik in mijn hart feilloos weet of ik uit eigenbelang aan het handelen ben of vanuit compassie met al wat leeft…hoe inconsequent ik vaak ook ben in wat ik doe, zeg of in mijn handelen toon? Ook hier wordt terwijl ik dit schrijf aan gewerkt. Er zijn al onderzoeken die aantonen dat het hart eerder informatie ontvangt dan de hersenen. Binnenkort leren we de ingrediënten kennen en kunnen we allemaal leren proeven én creatief gaan koken. Met passie, net zoals mijn vader. Ik ben er van overtuigd. Maar we kunnen ook in ons hart gaan voelen en ons afvragen of we werkelijk door willen gaan zoals we het nu met z’n allen doen. Via ons hart kunnen we onze verbondenheid voelen, met onszelf, de ander en de aarde én de kosmos. Ons hart “Weet”.

This entry was posted in mens & zijn. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>