MVO-versnelling dankzij nieuwe vleugels&teugels

kopte Het Financiële Dagblad in hun special Future Leaders (14 november). ’t Leest toch bijna als ‘dankzij vleugels&teugels’, de naam die aan mijn partner en mij ooit werd gegeven en ook de naam is van onze eco-winkel in Maastricht.

In het artikel betoogt Willem Lageweg, van MVO-Nederland, dat de markt op dit moment –weliswaar wat laat volgens hem- vleugels geeft aan duurzaamheid. Maatschappelijk verantwoord ondernemen en duurzaamheid worden lonend in (deze) tijden van schaarste. Teugels zijn volgens hem te vinden in de maatschappij en de ethiek, in het respecteren van de belangen en de positie van anderen. “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”.

Mede vanwege ‘onze’ vleugels en teugels las ik het artikel met extra belangstelling. Het naar mijn gevoel omdraaien van de rol van die twee in zijn redenering raakte me. Wij inspireren organisaties juist weer verbinding te maken met waarden die diep van binnen gelden, maar die we soms vergeten lijken te zijn. Het zijn de waarden waarvan we beseffen dat zij wezenlijk zijn voor ons bestaan, als mens, als samenleving, als onderneming. Die waarden zouden onze motor kunnen zijn als we ons los maken van het volgen van iets wat buíten ons ligt, zoals “de markt” en we niet alleen financiële afwegingen van belang vinden, maar een balans tussen sociale, economische én ecologische waarden aan de orde gaan stellen. Dat wat je voelt als het van binnen “klopt” geeft dan vleugels. Het geeft energie omdat je contact maakt met de aard van het leven zelf: een groot veld van verbindingen. In mijn beleving kan alleen iets van binnenuit werkelijk bevleugelen; je staat als het ware in contact met een hogere orde, met elkaar en met de aarde. Teugels hebben in deze context de functie om activiteiten blijvend te ankeren in het concrete hier en nu. Maar heel voorzichtig, niet dwingend en met respect. Zo las ik laatst dat je ook bij paarden uiterst voorzichtig moet zijn met het gebruik van teugels. Paarden onderhouden namelijk hun balans middels hun hoofd. En die balans kan een paard gemakkelijker verliezen als je met teugels zijn hoofd beïnvloedt. Dus veel balans met weinig teugels en luisteren naar het paard.

Nu bedoel ik niet een lesje redenering te geven. We moeten juist de teugels laten vieren om het hart weer te laten spreken. Het hart weet van verbondenheid en balans als het niet gestoord zou worden door de teugels van een markt die vergeten is wat van essentiële waarde is. De occupy-beweging vraagt niet om teugels, zij vraagt om ons hart weer te laten spreken en te zien waar we met z’n allen een samenleving in stand aan het houden zijn die niet rechtvaardig, niet juist en veelal ook niet meer vol schoonheid is. Dat kun je niet afdwingen door teugels. De bevleugeling om deze samenleving te veranderen kan uiteindelijk alleen maar van binnenuit komen. Daar willen wij op onze eigen kleine manier aan bijdragen. Via maastricht consulting group, een naam waarvan wellicht wat weinig bevleugeling uitgaat, maar nu weet u een beetje wie er in woont.

This entry was posted in duurzame organisatieontwikkeling, economie & milieu, maatschappij & cultuur, mens & zijn. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>